FelsefeNe, Ne Değildir?Sosyoloji

Engizisyon İşkenceleri Nelerdi?

Orta Çağ’ın engizisyon mekanizması merhamet nedir bilmezdi. Bu dönemde muhalifler acımasızca sorgulandı, işkence gördü ve hatta kazıkta yakıldılar. 500 yıldan fazla süren bu süreçte kilise, Galileo Galilei gibi önde gelen bilim adamları da dahil olmak üzere “sapkınlara” karşı savaştı. Kutsal Engizisyonun İşkence Aletleri, Kilise’nin çeşitli organizmaları tarafından sapkınlara işkence yapmak için kullanılan araçlardı. Peki bu engizisyon işkenceleri nelerdi? Şimdi sizlerle bu korkunç ve insanlık dışı işkence yöntemlerini paylaşacağız.

Kutsal Engizisyon, 1478’den 1834’e kadar süren bir kurumdu. Kastilya Kralı II. Ferdinand ve Aragon Kralı Isabela hükümdarları tarafından tanınan bu kurumun ana hedefleri, İspanyol yönetimi sırasında Katolik inancını korumak ve Papa tarafından dayatılan Orta Çağ engizisyonunu sona erdirmekti.

Yaklaşık 350 yıl boyunca, 150.000’den fazla kişiye zulmedildi ve bunların yaklaşık 5.000’i mahkemeden sonra idam edildi. Bunu yapmak için bu işkence yöntemlerini ve kendileri için geliştirilen cihazları kullandılar.

İşkence Aletleri ve Yöntemleri

İspanyol Engizisyonu sırasında işkence teknikleri, ulaşılmak istenen amaca göre değişiklik göstermekteydi. Yaygın olarak, işkence kurbanı öldürmek için değil, bilgi elde etmek için kullanıldı. Bu durum da teknikleri korkunç derecede acı verici hale getirmişti. Ancak bu tekniklerin hemen hemen hiçbirisi ölümcül değildi.

Bu işlemlerde kullanılan araçlar, mağduru harekete geçirmede çok etkiliydi ve ona çok fazla acı çektirdi. Farklı aletlerin kullanımı uygulanan işkencenin türüne bağlıydı.

İşkence Masası

iskence masasi
Engizisyon İşkenceleri – İşkence Masası

İşkence masası, Engizisyon tarafından mahkumlardan bilgi almak için kullanılan en karmaşık sistemdi. Raf, iplere ve zincirlere bağlı dönen silindirleri olan dikdörtgen bir ahşap figürdü. Bunlar, işkence edilen nesnenin tutulduğu ahşap tahtalarla genişletilmişti. Bu masada, kurbanın bilekleri yukarı ve ayak bilekleri aşağı doğru gerilmekteydi. Bu sistem, işkence sırasında şiddetli ağrıya neden olmaktaydı. Bu işkence sistemi genellikle eklem çıkıklarıyla sonuçlanırdı.

Kurbanın ayakları, gerilmiş dikişler kullanılarak mekanizmanın tabanına bağlandı. İşkence gören adam mekanizmanın yanında yatardı ve bilekleri rafın üstündeki zincirlere bağlanırdı.

Teker

teker
Engizisyon İşkenceleri – Teker

Bu yöntemde mahkûm, bir çarmıha ya da bir sıraya bağlanırdı ve ölmemesi için kemikleri ezilirdi. Daha sonra bir tekerleğe yerleştirilirdi ve mafsalların başa ulaşması sağlanırdı. Son olarak tekerlek kaldırılırdı. Bu tekniğin farklı varyasyonları uygulanmaktaydı. Bu dönemde, insanları boğmak için bazı özel araçlar vardı. Engizisyon zamanında, modern araçlardan çok ilkel araçlar kullanılıyordu.

Kaput

kaput
Engizisyon İşkenceleri – Kaput

Bu işkence araçlarından biri de kaputtu. Kaputta kurbanın su dökülmeden önce yüzüne bir bez yerleştirilirdi. Genellikle su, doğrudan kurbanın ağzına yerleştirilirdi. Çoğu durumda, hücre kancaları ile insanların ayaklarını ve ellerini bağlamak için iplere ekstra bir destek sağlanırdı. Bu onları hareketsizleştirdi ve işkenceyi kolaylaştırdı. “Denizaltı” olarak da adlandırılan bu işkence yöntemi, engizisyon işkencelerinde sık sık kullanılırdı.

Bu yöntemi uygulamak için kişi hareketsiz kaldıktan sonra ağzı suyla doldurulurdu. Hareket, kişinin boğulmuş hissetmesine neden olmaktaydı. Kurbanın ağzına her su döküldüğünde ona sorular sorulurdu. Eğer kurban cevap vermeyi reddederse işkence süreci devam ederdi.

Ahşap Vinç

ahşap vinç
Engizisyon İşkenceleri – Ahşap Vinç

İnsanları asmak için bir tür vinç görevi gören bazı işkence yöntemlerini geliştirildi.  Bu uğurda genellikle ahşap bir yapı kullanıldı. Vinçin üst kısmında bir ip bağlanırdı ve bu ip ile kurban yukarı kaldırılırdı. Yukarı kaldırılan kurban sert bir şekilde yere bırakılırdı ancak bedeni yer ile temas etmezdi. Bu durum da kurbanın kemik ve eklemlerinin sırayla kırılmasına yol açardı.

Küçük Aletler

küçük aletler
Engizisyon İşkenceleri – Küçük Aletler

Engizisyonda kullanılan işkence yöntemlerinin çoğu genellikle daha küçük aletlerle yapılmaktaydı ve bu durum da kurbanın çektiği acıyı daha da artırmaktaydı. Kurbanların tırnaklarını kırmak için özel cımbızlar ve deriyi yakmak için mum ve meşalelerle geleneksel işkence yöntemleri de tercih edilmişti.

Engizisyonun işkenceleri acımasız ve insanlık dışı olsa da tüm mağdurlar bu sert uygulamalara maruz kalmadı. Bu işkence yöntemleri sorgulamalarda kullanılırdı, ancak katı düzenlemeleri vardı. Ana kural, işkencenin ancak işkence gören kişinin kiliseye karşı işlediği suçlardan reddedilemez bir şekilde mahkûm olması durumunda gerçekleştirilebileceğiydi.

Genel olarak, Engizisyon sırasında işkence görenlere kalıcı bir zarar verilmemesi gerekirdi. Yetkililer tarafından dayatılan ancak hiçbir zaman uyulmayan kural buydu. Ayrıca, yalnızca sağlıklı erkek ve kadınlara, yetişkinlere ve ciddi sağlık sorunları olmayanlara da işkence yapılabilirdi. İspanyol Engizisyonu ayrıca herhangi bir kişinin üst üste 15 dakikadan fazla işkence görmesini yasaklamıştı. Sorgulama her 15 dakikada bir durdurulmak zorundaydı ve suçun ağırlığına göre kişi işkence görebiliyor ya da hapse gönderilebiliyordu. Bununla birlikte işkencenin, tarafsız olduğuna inanılan doktorlar tarafından da izlenmesi gerekiyordu.

Eğer Engizisyon konusu ilginizi çektiyse Engizisyonda Yargılanan Düşünürler yazımız da tam size göre!

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu